هسته‌های تحول   

برزخ بین اداره منزل

 

  وقتی بهم تلفن شد که ساعت 2 بعد ظهر در سالن جلسات باشم، بی‌درنگ گفتم، حداقل شما که در جریان بودید باید می‌گفتید که فلانی نزدیک سه هفته است که بازنشست شده و مسئولیتی ندارد. (آخه با وجود اعلام چند باره در جلسات متعدد، دبیران کمیسیون‌های اداری سازمان‌های دیگر هم حسب عادت، برای جلسات تماس می‌گیرند.) بعد ساعتی معلوم شد که دعوت با علم به دوریم از دستگاه بوده است. وقتی سر قرار رسیدم و تعدادی نظر را استماع کردم، اشاره شد که نظرم را راجع به هسته‌ی تحولی که برای بخش‌های مختلف تدارک دیده شده، بیان کنم.
  ایراد مهم جلسات اداری، تئوری پردازی و دادن ایده‌هائی است که حتی گوینده‌ی آن هم، ایمان به اجرائی شدن و موفقیت آن ندارد.
  شاید همان‌گونه که به ایشان هم گفتم، برزخ میان منزل و اداره، هنوز قانعم نکرده که اینور میز قرار دارم، لذا بر خلاف انتظار بعضی‌ها، از مواضع گذشته دفاع کرده و مدعی شدم که کارهای قبلی خیلی‌‌هاشون ‌ مفید بوده و باید اجرائی شوند. اگر قرار است در این جلسه ، از بهره وری، اولویت ها و اهداف سازمانی،تمرکززدائی و... مورد بحث قرار گیرد، چه بهتر که مسئولین و کارشناسان قبلی و فعلی راه ها و روش های متعدد را مورد بررسی قرار دهند. از این باب که فرصتی فراهم آمده که حتی بازنشسته ها نیز اظهار نظر نمایند، جای تقدیر و قدر دانی دارد.
  مثلا اگر تصمیم بر این است که،  بخشی از امور تصدی‌گری به خاطر کوچک سازی سازمان به بخش خصوصی واگذار شود؛ اولا باید مدیران ارشد و میانی به کم کردن اخیتارات و کاهش مسئولیت‌هایشان تن بدهند و در ثانی خارج از ساز و کارهای موجود هم امکان اجرائی شدن این ایده به سختی پیش خواهد رفت. دستگاه و سازمانی که هنوز دقیقا امور حاکمیتی را از بخش‌های تصدی‌گری تفکیک نکرده، چه چیزی را به خارج از سیستم اداری خود، می‌خواهد منتقل نماید؟
  دستگاه‌های اداری چند سالی برای تحول اداری و چابک سازی دولت طرح‌هائی از جمله، اصلاح فرایندها، خصوصی‌سازی، نظام‌پیشنهادها، اتاق فکر و... را پی‌گیری می‌نمایند. برای این منظور پست‌های سازمانی هم پیش‌بینی شده است.
 الغرض، توجیم این بود که اگر این بخش‌ها هم با رکود و رخوتی مواجه است، چاره‌ی کار تشکیل هسته یا واحدی هم عرض نیست. بهتر است با سازوکارهای مناسب، واحدهای قانونی تقویت و مقررات و یا نظرات جدید در این قالب به اجرا برسند وگرنه چند صباح دیگر و یا با ورود مسئولین جدیدتر، این هسته نیز به فراموشی سپرده شده و نه تنها وحدهای سازمانی تقلیل نخواهند یافت بلکه بر تعداد آنها افزدوه خواهد شد. بهتر است مسولین جدید با اصلاح کاستی‌ها، کارهای خوب و نیمه تمام گذشتگان را ادامه دهند.
   بیان این نظر درسته که به خاطر تعلق خاطر به کارهای گذشته است ولی لازمه‌ی پیشرفت هم، ترسیم راه درست و ادامه‌ی آن تا حصول نتیجه است. اگر قرار باشد با تعویض کابینه و تغییر افراد، راه و روش‌ها هم کاملا تغییر کنند، چه تضمینی هست که آیندگان هم همین نظر را در مورد امروزی‌ها اعمال ننمایند؟

لینک
۱۳۸٩/٥/٢۱ - الیاس پهلوان

   بازنشستگی   

چه کسی پنیر مرا جا به جا کرد؟

     اولین هفته ی باز نشستگی زمانی به تعطیلی میان هفته و عید نیمه ی شعبان رسید که من هنوز درگیر امور اداری مربوط به بازنشستگی بوده ام.علی رغم پی گیری های دوستان، من هم بی نصیب از طی طریق، بین دو سازمان نشدم. ظاهرا با اعلام دیروز، مشکل خاصی نبوده و یحتمل این ماه امکان برقراری حقوق میسر خواهد شد. وگرنه مشمول وضعیتی خواهیم شد که همکاران دیگر  چند ماهی است،دچار آن شده و آب باریکه اشان قطع گردیده است

 خیلی ها خوش   به حال گفته و تعدادی هم با پیامک های زیبا و جالب مورد لطف قرارم داده اند، اما باور این که آیا بازنشستگی تبریک دارد ، فعلا سخت است. شاید هفته های بعد بهتر بتوان راجع به حس و حال این دوره از زندگی حرف زد. گفتم این دوره، شاید بهترین تحلیل و نظر هم همین باشد. بالاخره سی سال را در یک سازمان گذران کردن اگر هیچ اتفاقی هم بعد رفتن از محل کار نداشته باشد، ترک عادتش موجب مرض خواهد شد. ولی خوب قبول باید کرد که پنیرمان جابجا شده و مسیر یافتن آن هم راه دیگری طلب می کند. . البته فرصت زیادی برای پیدا کردن پنیر نداشته ام. راه های کج و معوج زیادی برای رسیدن به پنیر تعبیه شده، شاید با مرور زمان، بتوان پستوهای پیدا و نهان آن را تست کرده و پنیرهای تازه و زیادی یافت .

  میلاد حضرت قائم و عید امروز برهمه مبارک

لینک
۱۳۸٩/٥/٢۱ - الیاس پهلوان