توسعه پایدارومحیط زیست   

دغدغه هاواتفاقات چندروزه

    دردو سه روز گذشته با چند موضوع کلنجاررفتم ولی قادربه نوشتن ،باموضوع خاص آنها نشدم:
1- انحلال شورایعالی حفاظت محیط زیست
2-حذف مطالب غیر محیط زیستی
3- یکصد ویکمین سالگردانقلاب مشروطه
4- توسعه پایدار
     درموردموضوع اولی، درذیل نوشته عزیزی ازمعترضین به انحلال گفتم :شورایی که درسال بیش از یک جلسه برگزارنکرده ،همان به که منحل گردد.واقع قضیه اینست که خیلی ازشوراها وجلسات نه تنها کارسازنیستندبلکه کارهارابه تاخیر انداخته وازنظم موجود دردستگاههاهم می کاهند.کاری راکه حسب مقررات ،مسئول یا کارشناسی درکمترزمان ممکن می تواندانجام دهدبه کمیسیون وجلسه محول کرده ،برای ماههادرنوبت تشکیل جلسه وطرح درآن معطل می ماند.باتصویب مقررات وقوانین متناسب وتنظیم چرخه کاری درست می توان وظایف شوراها وکمیسیون های متعددرابه مجریان تفویض اختیارکرد.

     مطلب دوم ازنظرتئوری درست به نظر می رسد .مطالب ونوشته ها بایدتخصصی ودسته بندی شده باشند.امااین موضوع جزدراندک وبلاگها وحتی ذهن هاقابل اجرانیست.
    به شخصه باهمه علاقه ای که به مسائل زیست محیطی دارم ،اولا:قادربه تفکیک موضوعات نیستم .مثلافردی که وبلاگ شخصی داشته وپیگیرمشکلات جامعه است ،چگونه می تواندتخریب وتصاحب اراضی یک محیط عمومی مانندپارک وجنگل توسط افرادسودجوویابانفوذرا صرفا موضوعی زیست محیطی یااجتماعی و...تلقی نماید؟خیلی ازمشکلات نهادینه شده درجامعه هستندوبایک یادونسخه شفا پذیر نمی باشند.
    دوما:بررسی موضوعی بادیدگاه تخصص خاص ویک طرفه ،باهمه مزیتهایش انسانهارا علینه کرده وتک بعدی بار می آورد.همان مشکلی که درتوسعه کشور،برنامه سازان ومجریان رابه خود مشغول داشته وبه توسعه پایدارکه درآن هرطرح وبرنامه ای بادیدگاههای مختلف ،زیست محیطی ،اجتماعی ،اقتصادی ،فرهنگی و...موردمطالعه وبررسی قرارمی گیرد نمی رساند.
     ازهمین زاویه نگاه کنیم ،چرابعداز صدویک سال هنوز حرفهایی می زنیم که باایده هاوخواسطه های مشروطه خواهان تفاوتی ندارد؟ اگردریکصدسال گذشته عقل جمعی ایرانیان،برنامه ای ارائه وبه اجرامی گذاشت ،امروزبایدچندین پله جلوتررفته وحرفی متناسب باجهان امروزمطرح می کردیم وتوسعه یافته تلقی می شدیم.البته جای نگرانی نیست ،ماهی راهروقت ازآب بگیریم تازه است .آیاحالاایرانیان به این که جایگاه اقتصادی ،فرهنگی و...ما دردنیای امروزمتناسب شان ومرتبه مردم است، راضیند؟برای پیشرفت بیشترچه اهداف جمعی داریم ؟دراهداف وبرنامه های مامولفه های توسعه پایداردیده شده یانه؟
     سخن کوتاه اینکه بادغدغه های ماودرشرایط موجودهمه نظروطرح خواهنددادتاعقل جمعی به نقاط مشترک تکیه وبرنامه توسعه پایدار را طرح ریزی واجراء نماید. 

لینک
۱۳۸٦/٥/۱٥ - الیاس پهلوان