دین و آزادی

خطری که جمهوری اسلامی را تهدیدمی کند

   مناسبتهای این روزها زمان خوبی برای بیان تاریخی حرکت مردم به سوی تعیین سرنوشت خویش بوده است .غیر از انقلاب اسلامی ۵۷ که هنوز ازآن دوران جدانشده ، شرح وتفصیل وحاشیه ی زیادی برآن نگاشته نشده  ، بامرور تاریخ یکصد ساله ی اخیر خصوصا توجه به  انقلاب مشروطه و کودتای ۲۸ مرداد ، (وقایعی  که ازاتفاقات این ماه نیز به حساب می آیند ) می تواند نقاط ضعف وقوت حرکتهای  مردمی به سوی قانون گرائی ،دموکراسی ومردم سالاری را به بررسی و مداقه نشست .

  حضور عالمان دینی در این دوره ازتاریخ ایران برای تحقق خواسته های اکثریت مردم نقطه ی قوتی است که درصورت پاسداشت، آن حرکت مزبور می تواند تهسیل شده وبا هزینه ی پائین محقق شود . البته این این آرزویی ایده آل است وچنین نبوده ونخواهد شد کما اینکه سخنان خاتمی بعنوان کسی که درسخت ترین شرایط هم بیانی بهداشتی ودورازتنش را نشان می دهد بیانگر این مشکل تاریخی است .
     گویا آنقدر آش راستیون شورشده که آشپزهای اصولگرا و بخشی از راست های دموکراسی ستیز ویا منتقد روشهای مردم سالارانه ، به دنبال برون رفت ازوضعیت اقتصادی وبین المللی فعلی بوده ودراین راه خودرا به اصلاح طلبان نزدیکتر می بینندتا همپیمانان دیروزشان. گفتمان اصلاح طلبی بهترین شیوه برای حل معضلات روبه تزاید داخلی وخارجی است .در واقع بهترین کارکرد زبان وگفتارکه از معجزات الهی است ، گفتگوی رودرو است. درشرایطی که بی هیچ قید وشرطی حاضرشده ایم با دشمنان دیروز مذاکره کنیم وحال آنها ناز می کنند،چه بهتر که قبل ازهمه ،گفتمان داخلی اغاز وبرای پیچ های تاریخی حرکتهای مردمی ومشکلات روزمره ی مردم درحوزه ی اقتصاد وبین الملل و... راه حل معقول واکثریت پسندی را بیابیم.

/ 0 نظر / 6 بازدید