شرطی شدن میزها

 تجربه ی این ور میز واون ورمیز

به بازنشسته هائی که برمی خورم اولین سوالم از احساسشان ازاون ورمیز است . واقعا باسی سال این سمت میز نشستن کی می تونه دقیقا وضعیت آن سمت دیگه میزرو آنطوری که هست بیان کنه .هنوز که به پاسخ درستی نرسیده ام . انشاءالله تواین چندسال باقی مانده بشه آمادگی لازم برای درک وقبول اونورمیزو پیدابکنم .

    بعد ازدوسالی که اعتبارات اداری مزاهم برگزاری هر دوره ای شده بودواین هفته برخلاف آن دوره هائی که یا رومی رومی ویازنگی زنگی بود ، دریک دوره ی آموزشی به نوعی دوسمت وسوی میز را تجربه کردم .از ۵ روز یک دوره ،دو روزش را درنقش کارمندو درصف تلمیذان وفراگیران ، آنانکه وقتی به روی صندلیهای آموزشی می نشینند ، بی توجه به سن وسالشان ،ضمیر ناخودآگاهشان را قل قلک  داده با بیداریش ،نگرانیهای یادگیری واسترس آزمون وامتحان را با حد اعلی آن وبا آب وتاب فراوان به بی خیالان دوره منتقل وایشان راهم مضطرب از عواقب دوره وهرآموزشی می کنند.
     وسه روز را درقالب مربی دوره ، آنانکه همیشه اول زمان می کشند و آخر وقت کم می آورند ودراواخر دوره ،  سربسته ،بسته ی آموزشی را رونمائی کرده ، اجبارا سوال وپاسخش را یکجا لو می دهند.با اینکه مرز مربی وفراگیر چندان تحدید نشده وهردو می دانندکه این دوره برای تازه کردن دیدارها، دورشدن از میدان کارزار روزانه و کسب چند امتیازی برای ارزشیابی آخرسالی است ولی نمی دانم چرا به نوعی هردو  لحظه شماری می کنندبرای روزآخر وچرا مضطربندبرای دقایق پایانی . آیا این همان شرطی شدن درطول عمر نیست ؟

/ 1 نظر / 10 بازدید
ذهن زیبا

وبلاگتون خیلی قشنگ بود لذت بردیم اگه میشه یه سری هم به سایت ذهن زیبا بزنید http://bmind.ir