شهر و شهروند

به مناسبت نهم اردیبهشت ماه آغاز هفته شهر و شهروند

رعایت حقوق شهروندی = آرامش روحی وامنیت روانی

حقوق شهروندی یکی از مهمترین مطالبی است که باید آموخته شودتا شهروندان در کنارهم بتوانند مسالمت آمیز، باخوبی و آرامش زندگی کنند. حقوق شهروندی زیربنای نظم هر اجتماعی است و برای رسیدن به ایران موفق، بایستی حقوق شهروندی رعایت شود و یکی از ارکان موفقیت جوامع پیشرفته رعایت موازین شهروندی است و این میسر نیست مگر با کمک رسانه های جمعی و آموزش در مدارس کل کشور، به عنوان یک واحد درسی.

در تعاریف دموکراسی واژه « آزادی فردی» این گونه تعریف شده است که « آزادی هرکسی تا جایی است که آزادی دیگری شروع می شود» ازاین رو بهتراست تااین مرزها روشن باشد و حوزه آزادی های فردی شفاف و واضح بوده، رعایت آن الزامی گردد تا تداخلی صورت نگیرد.

حقوق شهروندی ابعاد گسترده ای دارد. از خانه شروع می شود تا کوچه و خیابان، مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن عمومی، سفرهای درون شهری و بین شهری و وسایل نقلیه شخصی و عمومی وغیره.

در اینجا بدلیل رکن اساسی جامعه، خانه را مثال میزنیم.که اگررعایت حقوق شهروندی ازخانه شروع شود درکوچه ، محله ، شهر ، کشور و بالاخره در دنیا نظم ، هماهنگی ، زیبایی ، آرامش و امنیت روحی و روانی برقرار خواهدشد. آری خانه که می گویند: « چهاردیواری اختیاری»! حقیقتاً اختیارتمان در خانه خودمان چقدر هست؟!

- آیا حق داریم سروصدای بلند راه بیندازیم، چنان که نه تنها همه همسایه های راست و چپ و بالا و پایین آن را بشنوند بلکه اهالی ساکن یک کوچه هم مستفیض باشند؟!

- آیا حق داریم صدای وسایل صوتی و تصویری خود را به هر میزان که دوست داشتیم بلند کنیم؟

- آیا حق داریم با تلفن خانه خود با چنان صدای بلندی صحبت کنیم که صدایمان را همسایه ها بشنوند؟!

- آیا در خانه های آپارتمانی که نه تنها همسایه و هم آفتابیم، بلکه هم پشت بام و هم حیاط و هم پارکینگ و هم پله و هم اسکلت و بنا هستیم، مختاریم که بچه های خود را رهاکنیم در هر ساعت روز دراین محوطه های مشترک بازی و سروصدا کنند. یا در خانه را بهم بکوبیم و یا چنان از پله ها پایین و بالا برویم که گویی لشگری پا می کوبد؟!

یا دراین محوطه مشترک زباله یا وسایل شخصی خود را بریزیم؟

- آیا حق داریم با نگهداری حیوانات دست آموز درخانه، مخل آسایش دیگران شویم؟!

- آیا هنوز هم این حق را داریم در آپارتمانها و حیاط های کوچک بساط رب و آبغوره گیری با بوهای جورواجور راه بیندازیم؟ و هزاران آیای دیگر؟!

راستی حقوق آدمها در خانه هایشان علی الخصوص در آپارتمانها تا چه حد است؟البته تعیین حدود این موازین وحقوق به عهده شهرداری یا شورای شهر است  و قوه مجریه و قضاییه نیز ضامن اجرای آن هستند تا این حقوق کاملاً در اجتماع رعایت گردد و به تدریج برای افراد جامعه ملکه شود.

به هرحال بهتر است در باره کارهایی که در خانه و چهاردیواری خود عادت داشتیم انجام دهیم، تجدیدنظر کنیم و با نگرشی نو و تفکری نو به آنها توجه کنیم. آنگاه خواهیم دید که به غیر از اختیارات و راحتی و آزادی خود و خانواده خویش، دیگران را هم می بینیم که به علت گردش روزگار و افزایش جمعیت و تمدن شهری و ..... همجوار ما شدند و همان گونه که توقع رعایت از سوی این همسایگان عزیز را داریم، خود نیز بایستی رعایت حال آنها را بکنیم و حقیقتاً به محدوده ها و حریم های خودمان و اطرافیان بیندیشیم و احترام بگذاریم و دریابیم که آزادی و اختیارات مان تاکجاست؟ و خط قرمزها از کجا آغاز می شود و خود و خانواده خود را ملزم به رعایت این خط قرمزها بکنیم و حقوق شهروندان و همسایگان خود را رعایت کنیم، نه از ترس قانون، بلکه باور داشته باشیم که قوانین هستی جای فرار نمی گذارد وآن چه که انجام می دهیم در نهایت به خودمان باز می گردد.

حال انتخاب با خودمان است، مایلیم راحت باشیم و در آرامش زندگی کنیم و همین را برای همسایه خود نیز بخواهیم یا نه تمایل داریم که ........؟

*یادمان باشد:

چون مداردین بر دو امراست: یکی تعلیم امر حق و دیگر شفقت بر خلق، قول حکماست که آنچه برخود نپسندی به دیگری مپسند.

شبی دود خلق آشتی برفروخت                               شنیدم که بغداد نیمی بسوخت

یکی شکر گفت اندرآن خاک و دود                         که دکان ما را گزندی نبود

جهان دیده ای گفتش ای بوالهوس                            تو را خود غم خویشتن بود و بس؟

پسندی که شهری بسوزد به نار                                اگرچه سرایت بود برکنار

                                    (سعدی)     

/ 0 نظر / 12 بازدید